DAG 71 TOT 74 – RUSTDAGEN LUSAKA BIJ ARIE DE KWAATSTENIET

 

 

Het is fris in Lusaka. Bewolkt en af en toe regen. Vanmorgen uitgebreid ontbijt bij Arie en we maken een lijstje voor de boodschappen. We gaan met Arie naar een winkelcentrum waar ik Malarone tabletten koop omdat ik daar toch te weinig van blijk te hebben. Ook hier onnodig duur die tabletten. Niemand lokaal koopt die tabletten. Voor een malaria behandeling kun je zeer effectieve medicijnen kopen voor ongeveer 75 cent. Ook kun je heel goedkoop een sneltest doen voor malaria. Malarone als profylaxe is al helemaal ondenkbaar hier. De tabletten zijn ongeveer 6 euro per tablet. In Nederland 5 euro. De medicatie is niet effectiever dan de veel goedkopere doxycycline. Iets wat dan ook eerste keuze is in Amerika en in Engeland. Ik ben het gaan gebruiken omdat Jurg veel Malarone had en het handig is om beide hetzelfde te gebruiken.

 

In de supermarkten die we bezoeken kijkt Arie naar de vleeswaren die uit zijn fabriek komen hoe ze erbij liggen en vergelijkt het met andere vergelijkbare producten. We bezoeken 3 grote winkels. De spar voor de normale boodschappen, Food Lovers voor brood, Halawi voor groeten en fruit. Bij de laatste ligt ook zijn vlees. Hij slacht namelijk Halal.

 

Thuisgekomen gaan we even rusten. Arie slaapt altijd een uurtje tussen de middag. De werkdag is hier anders. Hij start om 5 uur en gaat om 8 uur naar huis om te ontbijten. Van negen tot 1 weer werk en dan middagslaapje waarna hij nog werkt van 3 tot 5.

 

Ik ga zelf wat wandelen in de tuin en omgeving. Arie heeft hier ruim 8 hectaren grond. Hijzelf heeft een ingerichte tuin van ruim 2 hectaren. Vlak ernaast staat de boerderij met koeien in een open stal.

 

Na mijn wandeling klim ik ook naar boven waar Arie een soort toren heeft met daar een grote tafel en stoelen. Vanuit de toren kijken we alle kanten op. Je ziet voornamelijk bomen en je kunt zijn bedrijf en koeien goed zien.  We drinken verschillende soorten bier waarna we uitgenodigd worden door Angela zijn kok en hulp voor het avondeten. We eten uitgebreid en eindigen met goede koffie en luxe chocolaatjes. Ook de vaat hoeven we niet te doen…

 

 

Op de tweede rustdag maken we tijdens het ontbijt een lijstje wat we moeten kopen. We hebben een torx bit nodig om de wielen los te maken en nadien weer met de momentsleutel op het juiste aanhaal moment te zetten. Jurg wil voor zijn drone een afstandsbediening kopen die hij via internet heeft besteld ergens in de stad. Ook wil hij zijn telefoon laten maken en ik wil mijn kapotte horlogebandje vervangen.

 

Met een auto van Arie gaan we op weg en in de eerste winkel die Arie aangeraden had slagen we voor het gereedschap. Een winkel waar de gemiddelde klusser likkebaardend rond zou lopen. Ikzelf vond het leuk om naar de aluminium boten met buitenboordmotors te kijken. Boten die erg geschikt zijn om de Zambezi op te varen. Ze zijn zo licht dat je ze op het dak van de auto zou kunnen vervoeren.

 

Voor de afstandsbediening komen we bij een zaak gerund door Arabische kooplui. Je kunt er allerlei jachtgeweren kopen. De eigenaren hebben daar hun jachttrofeeën uitgestald waaronder een leeuw, Buffalo en een luipaard. Allen opgezet met foto’s van direct na het schieten. Hierna op zoek voor de telefoon en uiteindelijk komen we bij een winkel waar er iemand iPhones repareert. Jurg zijn screen blijkt stuk en na afdingen komt Jurg tot een overeenkomst en laat een nieuw scherm installeren. Ik zelf vind een horlogebandje in hetzelfde winkelcentrum. Kortom tevreden gaan we naar huis. We hebben een verlate lunch en gaan beginnen aan de achterwielen van de motoren om die te demonteren voor de bandenwissel.

 

Het lukt eerst niet om de achterbanden los van de velg te krijgen en na lang manoeuvreren, gebruiken we de zijstandaard en de motor, als gewicht, om de band los te krijgen. De banden eraf halen lukt pas nadat we de banden hebben ingespoten aan de rand van de velg met WD40. We kijken op de telefoon nog filmpjes met tips. Ook de nieuwe banden erop leggen gaat niet vanzelf. Aan het eind van de dag hebben we het toch voor elkaar en ik ben helemaal tevreden. Jurg nog niet. Hij vindt het jammer dat de velgen toch wat schade hebben opgelopen.

We proosten uiteindelijk toch op het resultaat en hebben weer een gezellige maaltijd met Arie.

Zo volgen de voorbanden de volgende dag. Het gaat al veel soepeler. Jurg heeft van oude yoghurtbekertjes velgbeschermers gemaakt zodat de bandenlichters geen krassen op de velg maakt.

 

We kregen een indrukwekkende rondleiding op de vleesfabriek van Arie. Wat hij voor elkaar gekregen heeft in de jaren is enorm. Een vleesfabriek die hij helemaal geïsoleerd heeft en met de modernste machines uitgerust. Er lopen veel werknemers rond die in koude tot zeer koude hallen het vlees verwerken en inpakken zodat wij het herkennen als de pakjes vlees die je koopt bij Albert Heyn. De slachterij is toch voor ons een ervaring die ons wakker schudt. Er wordt Hallal geslacht wat inhoudt dat het dier geen stress heeft tijdens het slachten. Het dier krijgt een slag met een pin tegen zijn achterhoofd, valt bewusteloos om en wordt direct gekeeld. Na het ophangen bloed het dier leeg, maar spartelt nog. Dat duurt dan een 2-tal minuten. Dat het hart nog pompt schijnt goed te zijn voor leeglopen van het dier en de kwaliteit van het vlees. Vervolgens wordt alles efficiënt verwerkt.

 

 

Aan het einde van de dag krijgen we een rondleiding op de boerderij wat voor ons veel beter te verteren is. De koeien staan in een openstal en er is uitgebreid aandacht besteedt aan het welzijn van de dieren, zodat ze zo hard mogelijk groeien. Er wordt voer gemengd volgens wetenschappelijke studies, eerst om ze te laten groeien en vervolgens om ze wat vetter te maken. De koeien worden steeds gewogen, en aan de hand van het gewicht verplaatst binnen de stallen. Dat levert vaak na het wisselen een hoop geloei op. Er zijn grote overdekte betonnen bakken die gevuld zijn met de mest uit de stallen. Deze mest wordt steeds omgeschept zodat het aan het einde van de 15 meter lange bak droog is en klaar om verkocht te worden. Opvallend is dat er vrijwel geen vliegen zijn en nauwelijks stank. De droge mest is wel nog lekker warm.

 

’s Avonds besluiten we de volgende dag nog een laatste dag bij Arie te blijven. We zijn na het ontbijt nog een laatste keer Lusaka ingereden waarbij we koffie zijn gaan drinken in het Ridgeway hotel; de vijver met krokodillen en weaver birds zoals die er 31 jaar geleden ook was bij eerste kennismaking met Zambia van Johan, Ada en Meike in het Ridgeway hotel te Lusaka.

 

 

 

De laatste avond heeft Angela pizza gemaakt met piri-piri worst uit Aries fabriek met heerlijke gin-tonics.

1 Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.